Πρόκειται για ένα μικροσκοπικό μαγαζάκι στην καρδιά των Εξαρχείων , στην πολυσύχναστη οδό Μεσολογγίου, στον αριθμό 4.

Ο χώρος εξαιρετικά μικρός, με 2-3 μικρά ξύλινα τραπεζάκια, καθόλου ‘ινδοπρεπής’, παρόλα αυτά, πολύ συμπαθητικός. Οι τοίχοι βαμμένοι με ζεστά, απαλά χρώματα και ο μπαρμπα-τζωρτζ αραγμένος μόνιμα στο τελευταίο τραπεζάκι, κάποτε με την ταμειακή μηχανή μπροστά του, πλέον όχι.

Σεφ ένας Ινδός νεαρός μάγειρας (?), συμπαθητικός και ευγενικός, που εκάστοτε βρίσκεται και στην εξυπηρέτηση. Οι συνταγές λίγο πολύ γνωστές : οι περισσότερες σπεσιαλιτέ της ινδικής κουζίνας (madras, korma, karahi κλπ) με κοτόπουλο ή αρνί, σε τιμές που ξεκινούν από τα 8 και καταλήγουν στα 11 ευρώ. Οι ποσότητες? Σαφέστατα μικρές, με θετικό το γεγονός ότι σερβίρονται συνοδεία ρυζιού, που σε βοηθά να μην παραγγείλεις έξτρα.

Η καινοτομία του καταστήματος, όμως, είναι το γεγονός ότι προσφέρει ‘ινδικό σουβλάκι’ στο χέρι, ήτοι μία αφράτη πίτα naan γεμισμένη είτε με το ήπιο κοτόπουλο masala είτε με γεύση barbecue (??) είτε με κιμά είτε με φαλάφελ (????) σε τιμές που ξεκινούν από τα 3.5 και φθάνουν τα 4 ευρώ. Όπως καταλαβαίνετε, η κουζίνα δεν είναι αμιγώς ινδική, έχει επιρροές και από άλλες χώρες…..

Γευστικά , τώρα, δυστυχώς αυτή η ασάφεια στην επιλογή της κουζίνας, αυτή η ‘γενικότητα’ μεταφέρεται και στο πιάτο. Γεύσεις εξελληνισμένες, που ίσως θυμίζουν κάτι από αραβικό, ίσως κάτι από πολίτικο, δύσκολα κάτι από ινδικό. Η χαρακτηριστική σπιρτάδα των ινδικών μπαχαρικών απουσιάζει από τα πιάτα, όπως και η ιδιαίτερη αρωματικότητα του κόλιανδρου. Ακομα και το naan , ψημένο στο φούρνο tandoor , απέχει αρκετά από το να θυμίσει το παραδοσιακό.

Όσο για την ένταση των καυτερών πιάτων ? Εκεί μας δόθηκε η εντύπωση (και όχι λανθασμένα) της προπαρασκευασμένης σάλτσας σε ήπιους τόνους και η μετέπειτα προσθήκη κάρυ , σε περίπτωση που ο πελάτης ζητήσει πικάντικο το πιάτο. Και όλα αυτά χωρίς δοσομετρητή και χωρίς το ελάχιστο μαγείρεμα…… Το αποτέλεσμα? Ένα πιάτο που δύσκολα, σχεδόν αδύνατα , τρώγεται και που πιθανόν να καταστεί επικίνδυνο……

Αν θέλετε ένα εναλλακτικό του σουβλακίου, δοκιμάστε το ως έχει. Αν θέλετε κάτι καυτερό και ινδικό, μην το δοκιμάσετε. Πρώτον , δε θα είναι ινδικό και , δεύτερον, δε θα είναι βρώσιμο. Εμείς, πάντως, με – φυσικά – μαθημένους τους ουρανίσκους μας σε 4* vindaloo και madras, από φόβο και αδυναμία δεν τελειώσαμε τα πιάτα μας, για πρώτη φορά στα χρονικά…

2 comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *