Το Indian Garden είναι ένα μικρό, συνοικιακό εστιατοριάκι ακριβώς απέναντι από την έξοδο Αδμήτου του ηλεκτρικού στην οδό Αδμήτου 60 στην Αττική. Για πολλούς το παραδοσιακό ινδικό μαγειρείο είναι ….ιστορικής σημασίας, καθώς θεωρείται από τα παλαιότερα στην Αθήνα.

Η περιοχή είναι υποβαθμισμένη, αλλά όχι επικίνδυνη και το μέρος, φυσικά, εύκολα προσβάσιμο με τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο.

Το περιβάλλον απλό, λιτό και καθαρό, όπως στα περισσότερα συνοικιακά ινδικα της πόλης. Ο χώρος, βέβαια, υπερβολικά κρύος, χωρίς θέρμανση.

Ένα άλλο μειονέκτημα του χώρου είναι η ….έλλειψη πελατών, καθώς το μαγαζί είναι τις περισσότερες φορές άδειο και , μάλιστα, εντελώς άδειο. Αυτό το πρόβλημα είναι μάλλον σύνηθες στα αυθεντικά ινδικά της Αθήνας, αλλά – τουλάχιστον- έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε έστω κάποιους συμπατριώτες των ιδιοκτητών να πίνουν τον καφέ τους σε κάποιο τραπεζάκι. Εδώ δε συμβαίνει ούτε αυτό (τουλάχιστον τις βραδινές ώρες).

Ας περάσουμε στο θέμα της εξυπηρέτησης τώρα. Ο ιδιοκτήτης κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες συνεννόησης, που, όμως, δεν απέδωσαν καρπούς. Η συμπεριφορά του τελικά ήταν μάλλον μη ευγενική, ίσως γιατί δεν κατάφερνε να μας καταλάβει και –εμείς με τη σειρά μας- αδυνατούσαμε να καταλάβουμε τι προσπαθούσε να μας πει. Σε αυτό το σημείο θέλω να δηλώσω την απορία μου σχετικά με τη χρήση της Αγγλικής από τους Ινδούς εστιάτορες. Ενώ πρακτικά όλοι μπορούν να επικοινωνήσουν στα Αγγλικά, καποιοι από αυτους ουσιαστικά αρνούνται να το κάνουν. Γιατι? Δεν ξέρω. Απλά θεωρώ ότι , καλό θα ήταν , να προχωρήσουμε σε αυτήν την ‘έσχατη λύση’ της χρησεως της Αγγλικής, όταν δε μπορούμε να βγάλουμε άκρη αλλιώς.

Στα του καταλόγου τώρα. Ο κατάλογος μεγάλος, λίγο πρόχειρα φτιαγμένος και μπερδεμένος, με μεταφράσεις περιγραφών στα Ελληνικά που φαινομενικά είναι σαν να βγήκαν από το google translation και δε βγάζουν κανένα απολύτως νόημα. Είναι, πάντως, σίγουρα διασκεδαστικός!

Οι επιλογές αρκετές, γνωστές και συνήθεις ,στο μεγαλύτερο μέρος τους. Να παρατηρήσω , όμως, ότι είναι το μοναδικό ινδικό που έχω επισκεφθεί που δεν διαθέτει όλα όσα αναγράφονται στο μενού, οπότε μην χαρείτε εκ των προτέρων αν εντοπίσετε κάτι πρωτότυπο που δεν έχετε ξαναδοκιμάσει, γιατί μάλλον δε θα το φάτε.

Η παραγγελία μας περιελάμβανε ένα κοτόπουλο Pilal , που έκανε 6.5 ευρώ , ένα μοσχάρι Rogan Josh Kashmir , με μόλις 4 ευρώ, ένα Sheek Kebab , με 5 ευρώ, ένα ρύζι με αυγό και μανιτάρια στα 5 ευρώ , 4 απλές πίτες naan και ένα κοτόπουλο pakora, στη φθηνότερη τιμή της αγοράς , με μόλις 2.5 ευρώ!

Οι τιμές, προφανώς , είναι πολύ χαμηλές. Η ποιότητα, όμως, δυστυχώς , δεν είναι άριστη και το αποτέλεσμα απέχει πολύ από το να είναι απογειωτικό.

Αναλυτικά: το κοτόπουλο Pilal θεωρητικά ήταν το πιο καυτερό πιάτο του καταλόγου (αναφέρεται ως πιο πικάντικο από το Madras , αλλά και από το Vindaloo!). Πρακτικά, όμως, δεν προξενούσε ‘ειλικρινές, αυθεντικό’ κάψιμο, παρά μόνο επιφανειακό και σίγουρα όχι έντονο. Το κοτόπουλο δε δεν ήταν φιλέτο , άλλα μπουκίτσες με πέτσα, που, προσωπικά, χάλασαν τη γεύση μου. Το πιάτο με το μοσχάρι ήταν καλό, με σάλτσα πανομοιότυπη του κοτόπουλου , αλλά με καλής ποιότητας κρέας. Το ψαχνό, βέβαια, ήταν σχετικώς στεγνό, αλλά γευστικό. Δεδομένης δε της τιμής ήταν μάλλον το πιο value for money πιάτο. Το Sheek Kebab, τώρα, ήταν μια σκέτη απογοήτευση: καλή μερίδα, αλλά παντελής απουσία μπαχαρικών (σε ινδικό μαγαζί, απαράδεκτο) και προτηγανισμένες πατάτες να πλαισιώνουν το πιάτο. Το ρύζι ήταν ένα πετυχημένο πιάτο, με ικανοποιητική μερίδα και σωστό μαγείρεμα. Το κοτόπουλο Pakora ήταν καλό, όχι εξαιρετικό, αλλά ικανοποιητικό . Οι πίτες naan , τέλος, θύμιζαν σόλες. Υπερβολικά σκληρές και ίσως λίγο άψητες.

Συμπερασματικά, ίσως ο εστιάτορας να κάνει φιλότιμες προσπάθειες, αλλά το ‘ταβερνάκι’ σίγουρα πάσχει και έχει πολλά θέματα να διευθετήσει . Πρωτίστως στο θέμα της εξυπηρέτησης και της ικανοποίησης του πελάτη και , δευτερευόντως, στην κουζίνα.

2 comments

  1. To Indian Garden το θυμόμουνα κι εγώ όπως το περιγράφεις (είναι και κοντά στο σπίτι μου), αλλά τελευταία (πήγα πριν κανένα μήνα) έχει αλλάξει πολύ. Ο κατάλογος είναι πολύ μικρός και πολύ οικονομικός, αλλά δεν έχει και τόση σχέση με ινδικό πλέον. Έχει πίτα ελληνική με kebab και raita 1 ευρώ, σαν αυτή του Darria, ένα σχετικά μέτριο αλλά πάφθηνο briyani, ένα μόνο πολύ καυτερό ινδικού στυλ πιάτο, και κάποια άλλα πιάτα λίγο "φτηνιάρικα", που απευθύνονται μάλλον μόνο σε μετανάστες που θέλουν κάτι οικονομικό να φάνε. Πάντως, δυο άτομα για 2 πίτες, 1 ρύζι και ένα πιάτο δώσαμε συνολικά 10 ευρώ.

    1. χρησιμη η πληροφορια σου.
      το φαγητο ειναι οντως σχετικα προχειρο, ο ανθρωπος δεν ειναι σεφ, μαγειρευει γρηγορα για τους συμπατριωτες του
      δεν αποτελει γευστικη εμπειρια, αλλα δεν ειναι κι ασχημο 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *