Εδώ και λίγους μήνες έχει ανοίξει στη Ν. Ερυθραία το ινδικό εστιατόριο “Little India” και πρόσφατα που μας δόθηκε η ευκαιρία περάσαμε μια βόλτα. Βρίσκεται σε ένα ήσυχο σημείο κι από την πρώτη στιγμή προσέξαμε αρκετό κόσμο να μπαινοβγαίνει παίρνοντας φαγητό σε πακέτο, κάτι που συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό όσες ώρες καθίσαμε. Αυτό πάντα αποτελεί καλό σημάδι.

image002-960x720

Ο χώρος είναι καλόγουστος, διακοσμημένος με ινδικά αντικείμενα και εικόνες, διαθέτει δύο εισόδους, ενώ το καλοκαίρι βγάζει και λίγα τραπεζάκια έξω κι όποιος τα προλάβει.

Δεν είναι μικρό ως εστιατόριο και σου δίνει την αίσθηση ότι κάθεσαι ούτως ή άλλως έξω αφού περιβάλλεται από τζαμαρίες.

image003-960x720

image004-960x720

image005-960x720

Ο κατάλογος είναι ενδιαφέρων κι οι τιμές του πιο χαμηλές από του Indian Kitchen στο Σύνταγμα. Στην περιοχή που βρίσκεται θα μπορούσαν άνετα να θυμίζουν Jaipur Palace ή Iskandar.

Παραγγείλαμε νάαν, κοτόπουλο ρόγκαν τζος και κάρυ λαχανικών, ενώ οι μυρωδιές από την κουζίνα σού άνοιγαν κι άλλο την όρεξη.

image006

Το ευχάριστο είναι ότι φέρνουν παγωμένο νερό σε κανάτα κι όχι εμφιαλωμένο. Συν ορεκτικό τα γνωστά ποποντάμ με τις τρεις σάλτσες. Τη γλυκιά μάνγκο, τη λευκή με τη μέντα, αλλά αντί για καυτερό μάνγκο τσάτνεϊ μάς έφεραν ράιτα! Δε μας είχε ξανατύχει, ήταν όμως η πιο νόστιμη από όλες.

image007-960x720

Ένα εικοσάλεπτο αργότερα έφθασε κι η παραγγελία μας. Οι μερίδες ικανοποιητικές και νοστιμότατες. Κανένα από τα πιάτα μας δεν ήταν έντονα καυτερό, προφανώς τα είχαν ’’ελληνοποιήσει’’ λιγάκι. Το κοτόπουλο ήταν φιλέτο κομμένο σε κυβάκια, ζουμερό και μαλακό. Το δε κάρυ λαχανικών, αρχικά απογοήτευσε την παρέα που δεν είχε μανιτάρια, την έκανε να τα ξεχάσει γρήγορα όμως με τη νοστιμιά του. Οι νάαν ήταν σαν κάθε άλλου καλού ινδικού της πόλης.

image008-960x720

Κάρυ λαχανικών

image009-960x720
Κοτόπουλο ρόγκαν τζος

Σε ό,τι αφορά τα επιδόρπια δεν αναφερόταν κανένα ινδικό γλυκό, ούτε καν το γκουλάμπ τζαμούν που βρίσκεις συνήθως αλλού, κάτι που ίσως να διορθωθεί μελλοντικά.

Όταν ζητήσαμε το λογαριασμό όμως, μας κέρασαν σαραγλί με μερέντα κι ήταν μια απροσδόκητη, ελληνική νότα ενός κατά τα άλλα ινδικού γεύματος.

image010-960x720

Εκείνο που μας ξένισε ήταν ότι τα ποποντάμ χρεώθηκαν ως ορεκτικό (όσο στοιχίζει ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό σε άλλα εστιατόρια), αφού δεν ερωτηθήκαμε αν τα θέλουμε. Αλλά αν θα έπρεπε να διαλέξω να πληρώσω σε ένα ινδικό εστιατόριο για το νερό ή τα ορεκτικά, προφανώς προτιμώ να πληρώσω για τα ορεκτικά. Αρκεί να έχω δικαίωμα επιλογής.

Με ικανοποίησε το γεγονός ότι το κοτόπουλο ήταν μόνο ψαχνό και η ποσότητά του αρκετή για να χορτάσεις. Λίγα εστιατόρια σέβονται έτσι τον πελάτη.

Εν κατακλείδι, μείναμε ευχαριστημένοι και φαίνεται ότι το είχε ανάγκη η περιοχή ένα ινδικό εστιατόριο, γιατί γέμιζαν και τα τραπέζια με κόσμο. Εμείς πάντως σίγουρα θα το ξανατιμήσουμε κάποια στιγμή. Για να δοκιμάσουμε εκείνο το κοτόπουλο τίκκα που πήραν οι διπλανοί μας και μοσχοβολούσε.

Κατερίνα Σιώμου

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *